Yine
gidiyorsun hiçbir şey bırakmadan.
Gidiyorsun,
ve ardında
bir avuç toprak misali kalıyorum,
öyle
kurak, öyle susuz...
Gidiyorsun...
Rüzgar
bile başka yönden esiyor şimdi
biraz
hüzün, biraz da ıhlamur kokuyor
ben
ardında öylece kalırken
kokusu
kendinden yabancı...
Eskiden
saçlarım esse senden bilirdim
Şimdi
yaprak kıpırdamıyor.
Pencere
önüm öyle boş
kuşlar
eskisi gibi uğramıyor,
karanfillerimde
soldu üstelik...
Gidiyorsun...
Bense bir
yarım ezgi halinde kalıveriyorum soluğunda...
Sonu yok
biliyorum.
"Ya topla
yaralı kırlangıçları kapımdan
Ya da
bitir bu vefasız şarkıyı..."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder